Masz prawo milczeć – Adwokat Prawo Karne

Masz prawo milczeć – Adwokat Prawo Karne

Jesteś zatrzymany / masz prawo milczeć / wszystko co powiesz może być użyte przeciwko Tobie.

To filmowe sformułowanie bywa tak często powtarzane, że zdaje się być pewnym banałem, jednak jest w nim ukryty głęboki sens.

W lipcu 2018 r. Rzecznik Praw Obywatelskich skierował list do Premiera w którym po raz kolejny alarmuje, że w Polsce prawo do obrony jest łamane.

[czytaj więcej…]Masz prawo milczeć – Adwokat Prawo Karne

Obrona w sprawie Europejski Nakaz Aresztowania ENA

Europejski Nakaz Aresztowania ENA jest środkiem, który ma służyć ekstradycji do Polski osób poszukiwanych i skazanych. Wydanie ENA jest niedopuszczalne jeżeli miałoby umożliwić sprowadzenie osoby:

  1. w związku z prowadzonym przeciwko osobie ściganej postępowaniem karnym o przestępstwo zagrożone karą pozbawienia wolności do roku,
  2. w celu wykonania kary pozbawienia wolności orzeczonej w wymiarze do 4 miesięcy albo innego środka polegającego na pozbawieniu wolności na czas nieprzekraczający 4 miesięcy.

Obok określonych „na sztywno” przesłanek negatywnych, których brak jest łatwo zauważalny i trudny do zwalczenia, istnieje przesłanka, która może stanowić pole manewru dla obrony.

W związku ze zmianami w procedurze karnej wydanie ENA jest niedopuszczalne, jeśli nie wymaga tego interes wymiaru sprawiedliwości.

Sąd musi zbadać czy ww. przesłanka jest spełniona.

Czy interes wymiaru sprawiedliwości w konkretnym przypadku wymaga, aby Europejski Nakaz Aresztowania został wydany?

[czytaj więcej…]Obrona w sprawie Europejski Nakaz Aresztowania ENA

KARA ŁĄCZNA – PRAWOMOCNE SKAZANIE PRZED 01 LIPCA 2015 r.

Wielka nowelizacja wprowadzająca zmiany w zakresie kary łącznej od 01 lipca 2015 r. będzie mieć znaczenie dla prawomocnych skazań zapadłych po tej dacie.

Dla połączenia kar zapadłych do dnia 30 czerwca 2015 r. w dalszym ciągu mają znaczenia przepisy o karze łącznej w dawnym brzmieniu.

Adwokat Gorzów Wielkopolski

Kancelaria Adwokacka Gorzów Wielkopolski

LINIA OBRONY – MIT CZY SEDNO SPRAWY

W sprawach, w których osoby podejrzane, podejrzani lub oskarżeni występują samodzielnie, bardzo często linia obrony jest wymyślana naprędce.

Nie jest to zaskakujące jeżeli weźmie się pod uwagę aspekt psychologiczny. Otóż okazuje się, że najbardziej stresującym momentem nie jest trwanie w jakiejś koncepcji obrony, lecz jej stworzenie. Umysł ludzki funkcjonuje w taki sposób, że stan niepewności jest znacznie bardziej wyczerpujący aniżeli stan pewny, nawet jeżeli jest on dość niekorzystny.

Dotyczy to wszelkich obszarów życia – nie tylko prawa karnego. Z tego właśnie względu ważne decyzje są często podejmowane w nieproporcjonalnie krótkim czasie do ich ważkości.

To jest powodem dlaczego bywa, że tzw. linia obrony jest tworzona podczas pierwszego przesłuchania na policji – bez wcześniejszej analizy sprawy, bez zastanowienia się jakie pytania mogą się pojawić na przesłuchaniu.

Co ważne – takie zaniechania trafiają się również, pomimo tego, że osoba przesłuchiwana wiedziała o terminie wcześniej.

Po tym okresie następuje „stan tkwienia w przyjętej koncepcji obrony” – stan, który można określić „trudno, słowo się rzekło i trzeba powtarzać to samo”.

Powyższe przemyślenia wynikają z bardzo prostej okoliczności.

Otóż wystarczy relatywnie krótkie spotkanie z praktykiem prawa karnego, aby często przekonać się, że pierwotna, ad hoc i naprędce stworzona linia obrony jest wewnętrznie sprzeczna lub łatwa do zweryfikowania jako nieprawdziwa i nie będzie mogła się ostać.

Dobrze, jeżeli taką niespójność linii obrony wskaże podejrzanemu adwokat podczas spotkania w zaciszu Kancelarii.

Gorzej jeżeli podejrzany dowie się o tym podczas przesłuchania na prokuraturze lub co gorsza w postępowaniu głównym w krzyżowym ogniu pytań ze strony oskarżyciela publicznego, oskarżyciela ubocznego i sądu.

Z tego względu duża praca jest do wykonania już na początku postępowania – tj. wtedy, gdy pozornie jeszcze nic się nie dzieje, a sprawa dopiero nabiera rozpędu.

Aby wiarygodność oskarżonego mogła zostać zachowana już na wstępnym etapie należy posiadać:

  • wizję „linii obrony”, tak aby składane zeznania wpisywały się w daną linię, a nie ją torpedowały,

lub

  • świadomość, że jeżeli występuje się samodzielnie i nie ma się jeszcze wypracowanej linii obrony, to można odmówić składania wyjaśnień, gdy jest się słuchanym jako podejrzany. Nie ma bowiem sensu próba „zaprzyjaźnienia się z prokuratorem” kosztem zeznania czegoś, co przekreśli lub znaczenie skomplikuje późniejszą możliwość pomocy oskarżonemu.

Adwokat Gorzów Wielkopolski

Kancelaria Adwokacka Gorzów Wielkopolski

DOWÓD Z POMÓWIENIA – CZY JEST WYSTARCZAJĄCY DLA SKAZANIA?

Zupełnie tradycyjny kazus jest taki, że dopóki osoby zajmujące się określoną działalnością czerpią z niej wspólne i wymierne korzyści, do tego czasu wszystko się układa w ramach kumpelskich / koleżeńskich relacji.

Wystarczy, że w tej misternej piramidzie jeden z bloczków odpadnie i cała konstrukcja przestaje być pewna.

W postępowaniu przygotowawczym i w postępowaniu sądowym bardzo często występuje tzw. dowód z pomówienia.

Dotychczasowi kompanii – osoby które ramię w ramię działały obok siebie – zaczynają ze sobą walczyć, pomawiać się, prześcigać w oskarżeniach.

Czasem wszyscy są w tych pomówieniach aktywni. Często jednak nieliczni stosują takie rozwiązania, a pozostali nie. Wszystko zależy od okoliczności sprawy.

Czy dowód z pomówienia może być wykorzystany przez sąd?

Może być wykorzystany – co więcej w realiach Polski jest chętnie wykorzystywany.

Procedura karna już na początku – tj. w art. 7 k.p.k. definiuje jakimi miernikami powinny się kierować sąd, prokuratura, policja przy ocenie dowodów.

Organy postępowania kształtują swe przekonanie na podstawie wszystkich przeprowadzonych dowodów, ocenianych swobodnie z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego.

Ramy swobodnej oceny z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego są ramami bardzo szerokimi.

Co więcej ich przekroczenie nie będzie automatycznie oznaczać, że sąd dopuścił się obrazy przepisów postępowania.

To adwokat będzie musiał:

  • po pierwsze taki zarzut podnieść,
  • po drugie wykazać na czym konkretnie to naruszenie polega – w przeciwnym wypadku Sąd II instancji skwituje, że apelacja stanowi wyłącznie polemikę.

Kampf 1

Co to jest zwykła polemika? – to zagadnienie dyskusyjne.

W przypadku dowodu z pomówienia należy stosować pewne specyficzne wzorce, które zostały zdefiniowane w orzecznictwie.

W wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 6 listopada 2000 r. o sygn. akt: II AKa 431/00, wskazano, iż kontrola dowodu z wyjaśnień współoskarżonego, jak zresztą każdego dowodu osobowego, polega na sprawdzeniu,

(1) czy informacje tak uzyskane są przyznane przez pomówionego,

(2) czy są potwierdzone innymi dowodami, choćby w części,

(3) czy są spontaniczne, złożone wkrótce po przeżyciu objętych nimi zaszłości, czy też po upływie czasu umożliwiającego uknucie intrygi,

(4) czy pochodzą od osoby bezstronnej, czy też zainteresowanej obciążeniem pomówionego,

(5) czy są konsekwentne i zgodne co do zasady oraz szczegółów w kolejnych relacjach składanych w różnych fazach postępowania, czy też zawierają informacje sprzeczne, wzajemnie się wykluczające bądź inne niekonsekwencje,

(6) czy pochodzą od osoby nieposzlakowanej czy też przestępcy, zwłaszcza obeznanego z mechanizmami procesu karnego,

(7) czy udzielający informacji sam siebie również obciąża, czy też tylko przerzuca odpowiedzialność na inną osobę, by siebie uchronić przed odpowiedzialnością?

Dopiero w przypadku pozytywnych odpowiedzi na większość z tak postawionych pytań, sąd będzie uprawniony do uznania zeznań świadka pomawiającego za wiarygodne.

W przypadku dowodu z pomówienia ważna jest zatem weryfikacja tychże pomówień.

W tym zakresie jednak ostrożnie, bowiem może się zdarzyć, że organy w przypadku oczywistych negacji na poszczególne pytanie, będą się jednak upierać, że odpowiedź jest pozytywna, po to aby móc skorzystać z dowodu z pomówienia.

Nie ulega wątpliwości, że taki dowód jest wygodny dla organów.

Trzeba zatem zwalczać każdą nieprawidłową subsumpcję w relacji pytanie – stan faktyczny – odpowiedź.

Aktywność w tym zakresie może się opłacić, bo można w ten sposób dyskredytować zeznania świadka pomawiającego.

Adwokat Gorzów Wielkopolski

Kancelaria Adwokacka Gorzów Wielkopolski